
लोकीं तुरदे फिरदे काबा काशी
ते जौंदे तीर्थ हज नूं
जंगा, रंगा चे उलझे रेहंदे
फतेह करदे इस फानी जग नूं
अस्सां हारे हुयां दे कदमां ते जबीं धरदे
ख़ाक विच पड़यां नूं औतों चुकदे
अस्सी रोला पांदे बस एक नफ्स नाल
मैं, मेरा दे अक्स नूं अप्पां कर दियो हलाल
अस्सां एहों मना लित्ता आपणा यार दिलदार नीं
साडडा् मुर्शीद बाहू साड्डॆ दिल विच बैठा
जित्थॆ पतझड़ विच भी रेहंदी सदा बहार नीं
जीवण मरण दे स्यापे ते
सानूं कर दीत्ता औं कदे दा पार नीं
साडडा् यार ते साडडा् मुर्शीद सोहणा
रेहंदा सदा साड्डॆ नाल नीं।
– पुष्पेंद्र राठी














Discover more from Pushpender Rathee
Subscribe to get the latest posts sent to your email.
